شبکه لایتنینگ

شبکه لایتنینگ یک راهکار مقیاس‌پذیری «لایه دو» است که روی بلاک‌چین بیت‌کوین ساخته شده و هدفش این است که بدون خدشه به امنیت زنجیرهٔ زیرین، تراکنش‌هایی بسیار سریع‌تر و ارزان‌تر از آنچه در لایهٔ پایهٔ بیت‌کوین ممکن است فراهم کند.

لایهٔ پایهٔ بیت‌کوین، که گاهی لایه یک نامیده می‌شود، عامدانه با اولویت امنیت و تمرکززدایی طراحی شد و این طراحی هزینه‌ای هم دارد: در هر بلاک — تقریباً هر ۱۰ دقیقه یک‌بار — تنها شمار محدودی تراکنش پردازش می‌شود، یعنی ظرفیت و سرعت ذاتاً محدود است. با گسترش پذیرش بیت‌کوین، این محدودیت در دوره‌های شلوغی شبکه به کارمزدهای بالاتر و زمان تأیید طولانی‌تر انجامید؛ مشکلی که به‌ویژه برای پرداخت‌های کوچک روزمره مثل خرید یک فنجان قهوه آزاردهنده است.

شبکه لایتنینگ این مسئله را با ساختن شبکه‌ای جداگانه از کانال‌های پرداخت میان کاربران حل می‌کند که در کنار بلاک‌چین اصلی بیت‌کوین کار می‌کند. دو طرف می‌توانند با قفل کردن مقدار کمی بیت‌کوین در یک آدرس مشترک و چندامضایی روی بلاک‌چین اصلی، یک کانال پرداخت باز کنند. پس از باز شدن کانال، می‌توانند بی‌شمار بار، آنی و با کارمزدی ناچیز با هم تراکنش کنند، بدون آنکه لازم باشد هر تراکنش روی بلاک‌چین اصلی ثبت شود. تنها زمانی که کانال بسته می‌شود، نتیجهٔ نهایی روی لایهٔ پایه تسویه می‌شود.

آنچه این طراحی را به‌ویژه قدرتمند می‌کند این است که کانال‌های پرداخت را می‌توان در شبکه‌ای گسترده‌تر به هم متصل کرد؛ به این ترتیب می‌توانید به کسی که کانال مستقیمی با او ندارید هم پول بفرستید، با مسیریابی پرداخت از میان زنجیره‌ای از کانال‌های به‌هم‌پیوسته — درست مانند دادهٔ اینترنتی که برای رسیدن به مقصد از چند شبکهٔ متصل عبور می‌کند.

این طراحی باعث می‌شود تراکنش‌های شبکه لایتنینگ به‌جای چند دقیقه در چند میلی‌ثانیه تسویه شوند و کارمزدها اغلب کسری ناچیز از یک سنت باشد؛ چیزی که بیت‌کوین را برای خریدهای کوچک روزمره واقعاً کاربردی می‌کند، به شکلی که لایهٔ پایه به‌تنهایی در مقیاس بزرگ از پس آن برنمی‌آید.

برای کاربران کوردکوین که به نقشه راه فنی بیت‌کوین علاقه دارند، شبکه لایتنینگ یکی از مهم‌ترین تلاش‌ها برای حل چالش مقیاس‌پذیری بیت‌کوین است، آن هم بدون از دست دادن امنیت و تمرکززدایی‌ای که در وهلهٔ اول بلاک‌چین پایه را ارزشمند می‌کند.