بلاک پیدایش (Genesis Block)

هر بلاک‌چین باید از جایی شروع شود و آن نقطهٔ شروع بلاک پیدایش نام دارد — نخستین بلاکی که روی یک شبکه ساخته می‌شود، معمولاً با برچسب بلاک ۰ یا بلاک ۱، و هر بلاک بعدی تبار خود را تا همان‌جا دنبال می‌کند.

بلاک پیدایش بیت‌کوین که در ۳ ژانویه ۲۰۰۹ توسط ساتوشی ناکاموتو استخراج شد، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ کریپتو دارد. درون داده‌های آن یک پیام کوتاه جاسازی شده که به تیتر روزنامهٔ همان روز اشاره می‌کند: «The Times 03/Jan/2009 Chancellor on brink of second bailout for banks.» بسیاری در جامعهٔ کریپتو این را بیانیه‌ای عامدانه دربارهٔ هدف بیت‌کوین می‌دانند؛ ارزی که پس از بحران مالی ۲۰۰۸ و به‌عنوان جایگزینی برای نظام بانکی‌ای ساخته شد که بسیاری اعتمادشان را به آن از دست داده بودند.

از نظر فنی، بلاک پیدایش در یک نکتهٔ مهم بی‌همتاست: برخلاف هر بلاک دیگری روی زنجیره، بلاک قبلی‌ای برای ارجاع دادن ندارد، چون پیش از آن چیزی وجود ندارد. هر بلاک دیگری از طریق هش‌های رمزنگاری به بلاک پیش از خود وصل می‌شود و همان زنجیرهٔ ناگسستنی را می‌سازد که نام و امنیت بلاک‌چین از آن می‌آید. بلاک پیدایش درست در ریشهٔ این زنجیره ایستاده است.

نکتهٔ جالب اینکه ۵۰ بیت‌کوینی که به‌عنوان پاداش بلاک پیدایش استخراج شد هرگز خرج نشده و به‌طور دائمی غیرقابل‌خرج‌کردن باقی مانده است؛ دلیلش ویژگی خاصی در کد اولیهٔ بیت‌کوین است که ساتوشی ناکاموتو هرگز تغییرش نداد. بسیاری این کوین‌ها را بنایی نمادین بر لحظهٔ تولد شبکه می‌دانند.

هر ارز دیجیتالی که بلاک‌چین مستقل خودش را دارد، بلاک پیدایش خودش را هم دارد که لحظهٔ به‌وجود آمدن آن شبکه را نشان می‌دهد. برای هر کسی که دربارهٔ فناوری پشت کوردکوین یاد می‌گیرد، درک بلاک پیدایش نشان می‌دهد بلاک‌چین چگونه یک سند تاریخی ناگسستنی است که تا یک نقطهٔ آغاز واحد عقب می‌رود.