ساتوشی ناکاموتو
ساتوشی ناکاموتو نامی است که فرد یا گروهی هنوز ناشناس از آن استفاده کرد؛ کسی که بیت‌کوین را ساخت، وایت‌پیپر بنیادین آن را در سال ۲۰۰۸ نوشت و نخستین نسخهٔ نرم‌افزارش را در ابتدای ۲۰۰۹ منتشر کرد. با وجود تأثیر جهانی عظیم بیت‌کوین، هویت واقعی ساتوشی هرگز تأیید نشد و همین آن را به یکی از ماندگارترین رازهای فناوری و مالی مدرن تبدیل کرده است.
حضور عمومی ساتوشی از اکتبر ۲۰۰۸ آغاز شد، با انتشار وایت‌پیپری نُه‌صفحه‌ای با عنوان «Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System» که با وضوح فنی چشمگیری راه‌حلی برای «مسئلهٔ خرج مضاعف» ارائه می‌کرد؛ همان مسئلهٔ دیرینه‌ای که مانع موفقیت تلاش‌های پیشین برای ساخت پول دیجیتال بدون یک مرجع مرکزی مورد اعتماد شده بود. چند ماه بعد ساتوشی بلاک پیدایش بیت‌کوین را استخراج کرد و نرم‌افزار اصلی بیت‌کوین را در اختیار عموم گذاشت.
ساتوشی حدود دو سال به‌طور فعال در پروژه حضور داشت؛ از طریق انجمن‌ها و ایمیل با توسعه‌دهندگان و مشارکت‌کنندگان نخستین در ارتباط بود، نرم‌افزار را بهبود می‌داد و کم‌کم کنترل توسعهٔ پروژه را به جامعهٔ گسترده‌تری از همکاران واگذار کرد. تا اواخر ۲۰۱۰ ارتباط‌های ساتوشی به‌شکل فزاینده‌ای کم شد و تا سال ۲۰۱۱ عملاً به‌طور کامل از حضور عمومی کنار رفت و پروژه را به توسعه‌دهندگان و جامعه‌ای سپرد که پیرامون آن شکل گرفته بود.
در طول سال‌ها افراد زیادی به‌عنوان ساتوشی ناکاموتو مطرح شده‌اند و چند نفر حتی خودشان این هویت را ادعا کرده‌اند، اما هیچ ادعایی هرگز به‌طور قطعی اثبات نشد یا مورد پذیرش گستردهٔ جامعهٔ کریپتو قرار نگرفت. تحلیل‌های بلاک‌چین نشان می‌دهد ساتوشی در نخستین روزهای شبکه حدود یک میلیون بیت‌کوین استخراج کرده است؛ کوین‌هایی که هرگز جابه‌جا نشده‌اند و ارزشی هنگفت دارند و بر رمزآلود بودن ماجرا می‌افزایند.
برای کاربران کوردکوین، میراث ساتوشی ناکاموتو کمتر به یک شخص و بیشتر به یک ایده مربوط است: سامانه‌ای غیرمتمرکز و بی‌نیاز از اعتماد برای انتقال ارزش که هیچ فرد یا نهادی آن را کنترل نمی‌کند — و دقیقاً همان‌طور که طراحی شده کار می‌کند، فارغ از اینکه هویت سازنده‌اش روزی فاش شود یا نه.