تورم

تورم مفهومی اقتصادی است که نرخ بالا رفتن سطح عمومی قیمت کالاها و خدمات در یک اقتصاد را در طول زمان توصیف می‌کند و نتیجه‌اش این است که هر واحد پول به‌تدریج چیز کمتری می‌خرد. هرچند تورم به‌طور سنتی در بستر پول‌های رایجی که دولت‌ها و بانک‌های مرکزی منتشر می‌کنند بحث می‌شود، در ارز دیجیتال هم مفهومی محوری است، چون بسیاری از پروژه‌های بلاک‌چینی عامدانه سازوکار عرضهٔ توکنشان را حول اصول تورمی یا ضدتورمی طراحی می‌کنند.

در مالی سنتی، تورم را معمولاً افزایش عرضهٔ پول از سوی بانک‌های مرکزی پیش می‌برد، چه از راه چاپ پول تازه و چه با ابزارهای دیگر سیاست پولی، و اغلب برای تحریک فعالیت اقتصادی یا مدیریت بدهی. وقتی پول بیشتری بدون افزایش متناظر در کالاها و خدمات وارد گردش می‌شود، هر واحد آن پول نسبتاً کم‌ارزش‌تر می‌شود و قیمت اقلام روزمره بالا می‌رود. بانک‌های مرکزی معمولاً نرخ تورمی معتدل و کنترل‌شده را هدف می‌گیرند و آن را برای اقتصاد سالم‌تر از تورم بالا یا از رکود قیمتی می‌دانند.

بیت‌کوین صراحتاً در پاسخ به نگرانی‌ها دربارهٔ تورم پول رایج ساخته شد؛ با حداکثر عرضهٔ ثابت ۲۱ میلیون کوین و نرخ انتشار کاهنده و قابل‌پیش‌بینی که با رویدادهای دوره‌ای هاوینگ اعمال می‌شود. این سقف قطعی بیت‌کوین را به‌مرور ذاتاً ضدتورمی می‌کند و بسیاری از طرفدارانش آن را سپری در برابر گرایش‌های تورمی پول‌های دولتی می‌دانند. ارزهای دیجیتال دیگر رویکردهای متفاوتی دارند: برخی حداکثر عرضه ندارند و به‌جای آن بر انتشار پیوسته و کنترل‌شده تکیه می‌کنند، و برخی سازوکارهای ضدتورمی مانند سوزاندن توکن را به کار می‌گیرند که در آن بخشی از کوین‌ها برای همیشه از گردش خارج می‌شود و عرضه کل را به‌مرور کاهش می‌دهد.

درک مدل تورمی یک پروژه بخش مهمی از تحلیل فاندامنتال برای سرمایه‌گذاران کریپتوست. توکنی با عرضهٔ به‌سرعت فزاینده و تقاضای ضعیف می‌تواند به‌مرور شاهد رقیق شدن قیمتش باشد، حتی اگر پروژهٔ زیرین از جهات دیگر موفق باشد. در مقابل، کوین‌هایی با سازوکارهای کمیابی باورپذیر، برنامهٔ انتشار شفاف و کاربردی واقعی که تقاضا را می‌سازد، معمولاً از سوی دارندگان بلندمدتی که می‌خواهند قدرت خرید را حفظ کنند مطلوب‌تر ارزیابی می‌شوند.