کیف پول کاغذی
کیف پول کاغذی یکی از نخستین و ساده‌ترین شکل‌های ذخیره‌سازی سرد ارز دیجیتال است. از یک چاپ فیزیکی یا حتی نسخه‌ای دست‌نویس تشکیل شده که یک آدرس عمومی کیف پول و کلید خصوصی متناظر آن را در خود دارد و اغلب با کدهای QR برای اسکن آسان همراه است. چون کلیدها فقط روی کاغذ وجود دارند و پس از ساخت هرگز به دستگاهی متصل به اینترنت نمی‌رسند، کیف پول کاغذی‌ای که درست ساخته شده باشد در برابر هک از راه دور، بدافزار و ورشکستگی صرافی مصون است.
ساخت کیف پول کاغذی معمولاً مستلزم استفاده از رایانه‌ای آفلاین است — رایانه‌ای که هرگز به اینترنت وصل نشده و نخواهد شد — که نرم‌افزار معتبر و متن‌باز تولید کیف پول را اجرا می‌کند. کلیدها و کدهای QR تولیدشده سپس مستقیماً چاپ می‌شوند، بی‌آنکه فایل هرگز روی هارد ذخیره یا از راه شبکه منتقل شود. برخی کاربران یک گام فراتر می‌روند و کیف پول را روی دستگاهی کاملاً تازه و هوا-شکاف می‌سازند و بعد رسانهٔ ذخیره را نابود می‌کنند تا هیچ ردی دیجیتال از کلید خصوصی نماند.
کیف پول‌های کاغذی محافظت عالی در برابر تهدیدهای آنلاین می‌دهند، اما ریسک‌های خاص خودشان را دارند. کاغذ می‌تواند گم، دزدیده، سوزانده یا با آب خراب شود، و برخلاف نسخهٔ پشتیبان دیجیتال، کیف پول کاغذی از بین رفته‌ای که نسخهٔ دیگری ندارد یعنی دارایی برای همیشه از دست رفته است. نگهداری کیف پول‌های کاغذی در گاوصندوق ضدحریق، صندوق امانات بانکی یا چند مکان امن، رویه‌ای رایج برای کاهش این ریسک‌های فیزیکی است. افزون بر این، خرج کردن از کیف پول کاغذی مستلزم وارد کردن یا انتقال کلید خصوصی به یک کیف پول نرم‌افزاری است؛ کاری که اگر بی‌دقت انجام شود می‌تواند کلید را در معرض بدافزار قرار دهد و هدف ذخیره‌سازی سرد را باطل کند.
امروز جای کیف پول‌های کاغذی را عمدتاً کیف پول‌های سخت‌افزاری گرفته‌اند که امنیت آفلاین مشابهی را با راحتی بسیار بیشتر و محافظت‌های درون‌ساخت در برابر خطای کاربر عرضه می‌کنند. با این حال شناخت کیف پول کاغذی هنوز مفید است، هم از نظر تاریخی و هم به‌عنوان یادآور اصل بنیادین همهٔ روش‌های نگهداری سرد: جدا نگه‌داشتن کامل کلیدهای خصوصی از دستگاه‌های متصل به اینترنت یکی از مؤثرترین راه‌های محافظت از دارایی کریپتویی در برابر سرقت است.