پول‌شویی
پول‌شویی فرایند پنهان کردن خاستگاه پولی است که از فعالیت غیرقانونی به دست آمده، به‌گونه‌ای که به نظر برسد از منبعی قانونی می‌آید. به‌طور سنتی این فرایند سه مرحله دارد: جای‌گذاری، که در آن پول نامشروع نخستین بار وارد نظام مالی می‌شود؛ لایه‌گذاری، که در آن پول از میان زنجیره‌ای از تراکنش‌های پیچیده عبور می‌کند تا خاستگاهش گم شود؛ و ادغام، که در آن پول حالا به‌ظاهر تمیز دوباره وارد اقتصاد قانونی می‌شود.
ارز دیجیتال برای نهادهای ناظر به موضوعی نگران‌کننده تبدیل شده، چون برخی ویژگی‌های فناوری بلاک‌چین — مانند امکان انتقال سریع ارزش از مرزها و ماهیت مستعار آدرس‌های کیف پول — از نظر تئوری می‌تواند برای جابه‌جایی پول نامشروع به کار رود. اما مهم است بدانید بیشتر بلاک‌چین‌های عمومی از جمله بیت‌کوین و اتریوم در واقع بسیار شفاف‌اند، چون هر تراکنش برای همیشه در دفتری عمومی ثبت می‌شود که هر کسی می‌تواند با مرورگر بلاک‌چین ببیندش. همین شفافیت، تحلیل بلاک‌چین را به ابزاری قدرتمند برای نهادهای مجری قانون بدل کرده و شرکت‌های تخصصی امروز جریان دارایی میان آدرس‌ها را دنبال می‌کنند تا الگوهای مشکوک را شناسایی کنند؛ اغلب مؤثرتر از سامانه‌های سنتی مبتنی بر پول نقد.
برای مقابله با پول‌شویی، بیشتر صرافی‌های دارای مجوز ارز دیجیتال به‌حکم قانون باید برنامه‌های مبارزه با پول‌شویی یا AML را اجرا کنند؛ از جمله رویه‌های «احراز هویت مشتری» یا KYC که پیش از اجازهٔ معامله، واریز یا برداشت، هویت کاربر را تأیید می‌کند. صرافی‌ها همچنین تراکنش‌ها را برای فعالیت‌های مشکوک زیر نظر می‌گیرند — مانند انتقال‌های غیرعادی بزرگ، جابه‌جایی سریع دارایی میان چند کیف پول، یا ارتباط با آدرس‌های مرتبط با فعالیت‌های غیرقانونی شناخته‌شده — و معمولاً موظف‌اند این موارد را به نهادهای ناظر مالی گزارش کنند.
برخی مجرمان می‌کوشند این کنترل‌ها را با روش‌هایی مانند سرویس‌های میکسر دور بزنند؛ سرویس‌هایی که ارز دیجیتال کاربران زیادی را در هم می‌آمیزند تا رد آن گم شود، یا با تبدیل دارایی از میان زنجیره‌ای از ارزهای دیجیتال و صرافی‌های غیرمتمرکز مختلف که ممکن است کنترل‌های انطباق ضعیف‌تری از پلتفرم‌های متمرکز داشته باشند. نهادهای ناظر در سراسر جهان با گسترش الزامات AML به گسترهٔ فزاینده‌ای از خدمات کریپتو و همکاری با شرکت‌های تحلیل بلاک‌چین برای ردیابی دارایی حتی در این تلاش‌های پیچیده‌تر پاسخ داده‌اند.
برای کاربران روزمره، اثر عملی مقررات مبارزه با پول‌شویی بیش از همه در مراحل احراز هویت هنگام ثبت‌نام در یک صرافی دیده می‌شود، و دانستن این زمینه توضیح می‌دهد چرا پلتفرم‌های معتبر کریپتو به بررسی‌های KYC، سقف تراکنش و پایش نیاز دارند — حتی اگر این مراحل در مقایسه با آرمان‌های مستعار روزهای نخست ارز دیجیتال مثل مانعی اضافی به نظر برسد.